کمال گرایی

 

همیشه یک چیز کم است... مثل زمان خلقت جهان، که چیزی برای تکمیل آفرینش کم بود و آدم قدم به عرصه هستی گذاشت و آن را تکمیل کرد و این بار آدم بود که دنبال چیزی می گشت که با آن خود را کامل کند و با خوردن میوه ممنوعه ، به تصور یافتن معرفت و کمال، جدال همیشگی با خود و  گشتن به دنبال گمشده ای مجهول را برای تمام نسلهای بشر به ارث گذاشت.