تبليغاتX
shahrzadstory

خسته از همیشه رفتنـم می فهمی؟  

خسته از رفتن و نرسیدنم می فهمی؟

خسته از دویدن به سوی ســـــــراب

خسته از دیدن آب و لمس خـــــــاک

خسته  از نویـــــد و وعده عالـــــــــی

خسته از حرفهای پوچ و تو خالـــــــی

خسته از تکرار کهنه زمـــــــــــــــان

خسته از شیون مرگ دل بی امــان

خسته از حمل کوله بار های غــم

خسته از خیزش بلا ها زتـــــــــن

خسته از گفتن حرف دل به کس

خسته از شعر گفتنم حتــــــــی

تو هیچ می فهمی؟

+ نوشته شده توسط shahrzad در دوشنبه 28 فروردین1385 و ساعت 5:19 قبل از ظهر |
فصل من آمد دوبـــــــاره                فصل غمگین تـــرانــه

فصل کوچ و فصل هجرت               فصل تنهایی و غربت

+ نوشته شده توسط shahrzad در سه شنبه 2 اسفند1384 و ساعت 4:8 بعد از ظهر |
چی می شد لحظــــه آغاز نبـــــود             هستی و مرگ و فنا راز نبـود

چی می شد که هیچ کجا جنگ نبود          دل بعضی آدمها سنگ نبــــود

چی می شد که ظلم و بیداد نبود             طبع آدم آتش و بــــــاد نبـــــود

چی می شد در این جهان فقر نبود            هیچ کسی با دیگری قهر نبـود

چی میشد چشم فلک کور نبـــود              تکه سنگ برای لنگ جور نبـود

چی می شد تو زندگی رنج نبـــــود           دل پر مهر و صفا گنج نبــــــود 

چی می شد که هجرت از خاک نبود         قلبها از غربت و غم چاک نبود

چی می شد که دلهامون تنگ نبود        سر پیری عاشقی ننگ نبــــــود

چی می شد که عشقها کمرنگ نبود لحظه خداحافظی زشت و بدآهنگ نبود

                      چی می شد که ای خدا مرگ نبود

                     عمر ما ، مثال یک بـــــرگ نبــــــــود

      

+ نوشته شده توسط shahrzad در یکشنبه 9 بهمن1384 و ساعت 6:21 بعد از ظهر |
دردها را چاره شعر و قصه و آواز نیـست      قصه عشق و جدایی با دلم دمساز نیست

هر چه خواندم حرف پایان بود و مرگ و نیست  پس چرا در بین ما کس در پی آغاز نیست

+ نوشته شده توسط shahrzad در شنبه 19 آذر1384 و ساعت 6:50 قبل از ظهر |

حرف من رنج است، آن هم گفتنش یک راز نیست     هیچ کس در این زمانه با دلم دمساز نیست

کوه صبرم همچو شمعی ذره ذره آب گشت              گر چه یایان است این راه من و آغاز نیست

+ نوشته شده توسط shahrzad در دوشنبه 14 آذر1384 و ساعت 9:20 بعد از ظهر |
خواهم بگویمت ، کیست مادرم

مادر آئینه ای بزرگ با جیوه های مهر

در آن ورانداز می کنم او می بینید م من می بینمش

مادر زلال آب چشمه است زاینده و روان

در هر گذار جوی می روید از عبور دل انگیز سایه اش

مریم ، شقایق، مینا ، اقاقیا

از ریشه ها بپرس بخشند گی و بزرگی اش

مادر یک سایه در کویر یک پنجره به باغ پر از گل

مادر یک شعر ناب

هر مصرعش دریای عشق و امید و پناه و درد

مادر الهه است خدای مهربانی و صدق و صفاست

مادر بدون شک سلطان قلبهاست .
+ نوشته شده توسط shahrzad در پنجشنبه 10 آذر1384 و ساعت 7:54 بعد از ظهر |


Powered By
BLOGFA.COM